Gedicht 7: Leven


Kijk, je moet de nacht
Vierkant en ongebruikt
Op zeven voeten
Als een schaduw
(De zon in je mond)
En dan ergens in jezelf
Waar je een afscheid zou bewaren
Of het wegstervende geluid van een boot
Laten beginnen

Dat is hoe ze willen dat je bent
Je ogen netjes naast elkaar
Je woorden gestrikt
Elke hand als een verloren hoed
Naast je

En buiten
De vogels
Kraakhelder, koud en zwaar
De bomen ingeklapt
De huizen plat - maar voorzichtig - neergelegd
Om niks te vergeten:

Leven als een paraplu