Gedicht 11: Laphroaigh


Ik zou eigenlijk eindeloos
Laphroaigh, Talisker, Oban
Tot mijn hoofd onbreekbaar
Een soort van bloempot waar je niet veel aan hebt
Of over spreekt

Vroeger kon ik dat
Aan een bar die steeds schuiner
En een meisje dat steeds mooier
Geleedpotiger
Maar kort van stof

Ik zou moeten zuipen
(Maar zachtjes want de kinderen slapen en dromen dingen die je anders niet meer uit kunt spreken)

Glas voor glas
Hand om hand
Oog voor oog
Onbuigzaam, vriendelijk maar vastberaden

Tot ik de weg niet meer weet
In mijn omvergeschopte alles & iedereen
Tot ik deuren in deuren zoek
Of zoeken moet
Omdat anders...
Omdat eigenlijk...
Omdat misschien...